yeni mine efektleri PDF Yazdır e-Posta
Çarşamba, 02 Haziran 2010 06:08 | Administrator tarafından yazıldı.

Mine yüzyıllardır süsleme sanatında kullanılan bu ürünün eski tekniğinde ağır metaller var iken Yeni Mineleme Tekniği ile zararlı ağır metal bulundurmayan, renk ve efekt bakımından çok daha zengin neticelere ulaşmak mümkün.

Yeni Mineleme Tekniği

Mine ; Yeni Yüksek Nano Teknolojili Aşırı Sağlam Polimer ve Katkılardan oluşur.

Bu mine camdan daha iyidir, darbelere dayanımı daha yüksek ve işlenmesi daha kolaydır.

Açı ile renk değiştiren ve farklı parıltılara sahip özel mine çeşitleri hakkında daha detaylı bilgi almak ve ürün temini için

0 212 858 10 10 veya Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir

 

 

Eski Mine Tekniği

Mine ; Soda,Boraks,Silisyum,Kurşun Oksit karışımından oluşmaktadır

 

 

 

İlk bakışta mine renksiz ve saydamdır. Mineye rengi veren metal oksitler vardır.

Mine, camdır. Temel olarak renksiz cam ile metal oksitlerin bileşiminden oluşur. Renk veren oksitler tek başlarına veya değişik oranlarda kullanılarak çeşitli renkler oluşturabilecekleri gibi birkaçının bir arada kullanılmasıyla da farklı renkler meydana getirirler. Frit yada Flux olarak isimlendirilen temel cam maddesinin oranı ile metal oksitlerin oranı farklı formülleri verir ve bu minenin ısı altındaki davranışını belirler. (Sertlik ve Parlaklık).       Kurşun, potasyum ve soda parlaklık için gereklidir. Kurşun oranı minenin sertliğini veya yumuşaklığını belirler. Borax cam ile metal oksitleri birbirine karıştırıp parçaların oluşumunu sağlar. Borax, potasyum ve soda, minenin esnekliğini kontrol eder. Fazla Borax esnekliği azaltır, daha fazla soda ya da potasyum ise esnekliği arttırır. Burada her ikisi arasındaki balans, minenin COE değerini belirler. (Coefficient of Expansion-genleşme ve esneme değeri). Bu denge kurulamazsa mine metal ile kontak kuramayacak ve çatlayacak ya da atacaktır. Bu nedenle ancak COE değeri birbirine uyumlu olan mineler birarada kullanılabilir. Mine Sanatında kubik genleşme (hacimsel), Cam Sanatlarında ise lineer genleşme (doğrusal) geçerlidir


Mine Yapılmış Takı

Mineleme Sanatının Tarihçesi

Mine kuyumculukta kullanılan en eski tekniklerden birisidir. Mineleme sanatı bir çok teknikle beraber kullanılmıştır her yüz yılda ve her medeniyette farklı açılımlar kazanmıstır.
Metal üzerine mine tekniğinin kaynağına ilişkin bilgiler tartışmalıdır, ancak bu türden yapıtların en güzel örnekleri 19. yy'dan sonra Bizans sanatında görülmektedir. (İncil Kapakları, kutular, haçlar, ikonalar ve ikona çevreleri) İslam sanatında mine tekniğine ilişkin bilgilere El-Biruni'nin yapıtlarında rastlanmaktadır. Bu alanda en erken İslam Eserleri Fustat'ta bulunmuş, Fatimiler döneminden kalma, altından yapılmış mücevherlerdir. İspanya'da Kurtuba'da (Cordoba), Medinet üz-Zehra'da da Fustat'dakilere benzer mineli mücevher ele geçmiştir. (11.-12.yy'lar). Bunların dışında büyük boyutlu bir başka yapıt, Artuklu Emiri Rüknettin Davut için 12.yy'da hazırlanan bir bakır tastır.     Osmanlı döneminde de uygulanan mine tekniği özellikle 17.yy'ın ikinci yarısında yaygınlaşmıştır.

Cam Üzerine Uygulanan Mine: Cam süslemede mine ile kaplama işlemi İsa'nın doğumundan hemen önceki yıllarda Suriye'de kullanıldı, Araplar tarafından geliştirilip zenginleştirildi. 13. ve 14.yy'larda Memluk Sultanlarının Halep, Şam ve Rakka'ya ısmarladıkları mineli ve yaldızlı camii kandilleri dünya camcılığının en çekici örnekleri oldu. Şam ve Kahire'de saydam minenin metal oksitler yardımıyla cam üzerine renkli olarak tutturulması sağlandı. Bu teknik 16.yy'da İslam ülkelerinden Akdeniz çevresine yayıldı; Venedik ve Barselona'ya, daha sonra da Bohemia, Avusturya ve Saksonya'ya ulaştı. Venedik'in dünya camcılığının merkezi olmasından sonra ürettiği ilk cam örnekleri, genellikle pembe, mavi ve yeşil zemin üzerine mineli ve yaldızlıydı. 19.yy'lın ikinci yarısında Arapların kullandığı modellerden -özellikle Suriye ve Mısırdaki camiilerin kandilleri- yola çıkılarak, mine ile kaplama işlemi PH. J. Brocard , É. Gallé, E. Rousseau ve M. Marinot tarafından yeniden ele alınmıştır. Osmanlılar'da Beykoz işi eşyaların bezemelerinde yaldızla birlikte mine de kullanılmıştır.

Vitray'da cam pişirilerek tutturulan ve öbür yüzey renklendirmelerinden farklı olan (külrengi, sangin, sarı) renkli saydam mineler 16.yy'da kullanılmaya başlanmıştır. Günümüzde mine hem endüstriyel hem de sanatsal projelerde kullanılmaktadır. Kuyumculuk sektöründe de değer bulan mineleme sanatı, yurtdışındaki sanat kurumlarında ve akademilerde geleneksel ve deneysel anlamda hayat bulmaya devam etmektedir

Mine Renk Çeşitleri

Kuyumculuk sanatında kullanılan mineleme çeşitleri dört tanedir.Bunları aşağıda kısaca açıklayacagız.

Opak Mineler: Işığı geçirmez ve metali gizler. Tamamen kendi rengini yansıtır.

Opal Mineler: Işığı yarı geçirgen, yarı opak yarı transparan minelerdir. Yarı opak minelerden en iyi sonuç dikkatli bir pişirme ile alınabilir. Derecesi düşüktür ve çabuk yanar.

Transparant Mineler: Işığı tam olarak geçirirler. Transparant minelerin nasıl görüneceği altındaki metalin dokusuna, rengine ve parlaklığına bağlıdır. Minenin kalınlığı, metalin derinliğine göre de ton farklılıkları oluşur.
Opak ve Opak mineler genellikle bakır ve bronz'da kullanılır. Transparant mineler ise değerli metaller için tercih edilir. (Gümüş, Altın).

Kurşunlu ve Kurşunsuz Mineler : Kurşunsuz mine kullanımının kurşunlu mineden daha güvenli olduğu bilinmektedir. Ancak kurşunlu minelerin renk skalası kurşunsuz olanlara nazaran daha geniştir. Çünkü birçok firma kurşunlu mine üretmektedir ve her birinin kendine özel tonlamaları bulunmaktadır. Ayrıca kurşunlu mine daha parlak ve canlıdır. Buna rağmen kurşunlu minelerin serpme değil de sıvama ve ıslak teknikle uygulanması daha doğrudur. Çünkü serpme yöntemiyle cam tozları havaya karışır ve insan sağlığına ciddi zararlar verebilir. Kurşunsuz mineler aside daha dayanıklıdır ve bu önemli bir avantajdır. Zira minelenmiş metalin üzerinde fırınlama sonrasında oluşan kabuklanma ve oksidasyonu temizlemek için asit banyosuna ihtiyaç vardır.

Şalümo ile mineleme yapılacaksa mutlaka kurşunsuz mine kullanılmalıdır. Duman ile birlikte havaya karışan zehirli maddeler sağlığa zarar verir. Ayrıca ateşin ucunda oluşan karbon kurşunlu minenin rengini ve parlaklığını bozar. Kurşunsuz mine ise etkilenmez. Ama ister kurşunlu ister kurşunsuz olsun, mutlaka bir toz maskesi takılarak çalışılmalıdır. Sonuç olarak hangisinin tercih edileceği tamamen sanatçıya ve yapacağı çalışmanın tekniğine bağlıdır. Bazen ayrı ayrı, bazen ikisi bir arada kullanılabilir. Fakat bunun da koşulları vardır. Hangi teknik kullanılırsa kullanılsın, kurşunlu mineler kesinlikle yiyecek-içecek alanında kullanılmamalıdır. Çünkü içindeki kurşun zamanla ayrışıp vücuda nüfuz edecek ve ciddi sağlık sorunlarına yol açacaktır.

Mine Uygulama Teknikleri

Kuyumculuk sanatında mine uygulama çeşitleri onbir çeşittir.Bunları aşagıda kısaca açıklayacagız.

Yüksek Alan Mineleme: Asitle indirerek yâda kalemle oyarak zeminin alçaltılması ve bu çukur kısmın yüksek alanda doldurulmasıdır.

Ajur Tipi Mineleme: İki tarafa da açılan boşlukları doldurmak için yapılan minelemedir.

Derin Kesim Mineleme: Oyma, asit indirme, yontma gibi metal işleme teknikleriyle doku kazandırılıyor.

Hücre Tipi Mineleme: Şekil verilmiş yüksek alanın birleştirilmesiyle elde edilen figürün doldurulmasıdır.

Batık Mineleme:  Hücre tipiyle yüksek alanı birleşmiş olarak düşünebiliriz. Sahte yüksek alanda denir.

Üç Boyutlu Mine: Üç boyutlu olarak şekil verilmiş metalden yüzeylerin mineyle kaplanmasıdır.

Limoges Metodu:  Beyaz ve siyah minelerin karışımı olarak söz edilir.

Gece Tarzı Kaplama: Baskıyla ya da takımla yüzey elde edilir. Burada oluşturulan yüzeyin derinliği 0,5 mm olabilir. Oymanın derinliği ne kadar fazla olursa renk o kadar koyulaşır.

Duvar(Bölmeli)Kaplama: Eskilere dayanan doğu kökenli bir kaplama çeşididir. Kesilmiş metallerin kalınlığı 0,25 ve 0,8 mm arasında değişir. Yüksekliği 2mm olan levhalar şekil oluşturduktan sonra ya puftalar halinde yâda boydan boya kaynakla sabitlenir.

Telkari Kaplama: Mineyi telkari çerçeveler tutuyor. Telkari çerçevesi daha yüksek olduğundan mineye rötuş yapılmaz.

Gündüz Tarzı Kaplama: Girintilerde taban yoktur. Mine sadece duvarlar sayesinde tutulmaktadır. Saydam ayrı erime derecesine sahip öğütülmüş mineler kullanılır. Metal iskelet testere ya da baskı ile hazırlanır düz bir yüzeye yerleştirilir. Bu yüzey platin, fosfor, bronz, mika gibi maddelerden seçilmelidir. Buradaki amaç minenin yapışması içindir. Levhanın bombe yapmasını önlemek içinde Trablus(büyük bir yüzdesi silisyumdan oluşmuş, gözenekli ve kırılgan bir deniz minerali) kaplı bir yüzeye oturtulur. Metal kasnakların üç çevresi Arap tutkalıyla sıvanır. Bunun amacı minenin daha iyi yapışmasıdır. Kalın katmanlar halinde sürülür. Erime sırasında tüm boşluğu dolduracak kadar malzeme sürülmelidir. Eritmeye başlamadan önce minenin suyunun mutlaka elenmesi lazımdır. Mine mikaya hafifçe yapışabilir. Yapıştığı yer ponzayla temizlenebilir.

Çok küçük metal çerçeve olduğu zaman ayva tohumu özü ile tutkal ile mine karıştırılarak sürülür. Bu boşluklar levha mineyle doldurulabilir. Tutkal ile birbirine ve çerçeveye tutturularak orta hararetteki fırına verilir. Mineleme işlemi bittikten sonra düzgün bir yüzey oluşması için taşlama ile düzeltilir. Parlaklığı için son kez fırına verilip ısıtılır.

Mineye Renk Veren Oksitler

Mine ilk olarak renksiz bir bileşik olarak hazırlanır daha sonra bileşime katılan oksitlerle renkliliği ve saydamlığı değişir. Aşağıda bazı renkleri elde etmeye yarayan  oksitler ve elde edilen renkler verilmiştir.

Kalay Oksit beyaz mine için, aynı zamanda da Opak mine elde etmek için kullanılır. Kalay Oksit kullanılmazsa mine transparan olur.

Sarı ve Kavuniçi için: Uranyum veya Antimony kullanılır.
Kırmızı için: AltınOksit (Kadmiyum içerir),
Eflatun için: Manganez,
Mavi için: KobaltOksit,
Yeşil için: BakırOksit,
Gri için: Platinium,
Siyah için: Iridyum kullanılır.
Turkuaz ve çimen yeşili: Bakır oksitten elde edilir.
Koyu transparan kobalt mavi : Okside kobalt siyahi ve çakmaktaşı tozu ile oluşur. Bu, Mine deyince akla ilk gelen renktir. Mavi mineler bakır üzerinde çok iyi sonuç vermesine rağmen has gümüşte parlaklığını ve etkisini kaybeder.

Minenin  ve Metalin Hazırlanması

Minenin ve metalin hazırlanması mine tekniğinin en önemli aşamasıdır.Metalin oksitlerden arındırılması ve minenin de iyice ezilmesi ve asitlerden temizlenmesi gerekmektedir.

Gümüşü  Hazırlama

Tasarım veya desen gümüşe uygulanır, gümüş parça tavlanır, dekope edilir (temizlenir) ve suda durulanır. Minenin gümüşe iyi yapışabilmesi için gümüşün yağlardan arındırılmış ve temiz olması gerekir. Parçayı suda yıkadıktan sonra, parçanın tüm yüzeyi cam fırça ile fırçalanır. Böylece su gümüşün üstünde küçük damlacıklar halinde akmadan kalacaktır.

Minenin Hazırlanması

Mineler parça halinde ya da toz halinde malzemelerdir. Her ikisi de öğütülür, gümüşün üstüne veya içine yerleştirilmeden önce yıkanır.       
Mine havanın içine konur, su eklenir ve iyi bir kıvama gelene kadar dövülür.                                                            Üzerine su dökülerek temizlenir ve üzerine damıtılmış su eklenir. Bu işleme su tamamen temizlenene kadar devam edilir. Mineler son olarak  damıtılmış su ile yıkanır. Böylece mineler kullanılmaya hazır edilmiş olur.

Toz halindeki minelerin çok dövülmesine gerek yoktur, onlar oldukça iyidir fakat yıkama işleminde çok dikkatli olmak gerekir. Dövme işleminden sonra, minelerin tozlanmasını ve kirlenmesini önlemek için suda muhafaza etmek gerekir. Minenin üstünde kalan bir takım tavlama kirleri kötüye işarettir.   Minelemede birkaç çeşit yöntem vardır:

Birinci yöntem doğrudan gümüşe uygulanacak en basit yöntemdir. Mineyi tutması için gümüşün kenarına uygun bir çerçeve yapılır. Bu “kontür” minelemedir. Renklerin derinliği mineye biraz daha katman ilave ederek verilir.

Minenin Yıkanıp Temizlenmesi

Özellikle transparan minelerde yıkama yapmak gerekir. Minenin içine üretim esnasında ya da diğer nedenlerden dolayı yabancı maddeler ve daha ince olan mine parçaları karışır. Bu durum minenin bulanık görünmesine sebep olur. Renkler donuk çıkar. Dolayısıyla derinlik özelliliği de kaybolur. Bu nedenle özellikle transparan minelerde ıslak teknik kullanılacaksa önceden yıkama yapıp mineyi temizlemek gereklidir.

Önce bir kavanozun ağzına ince tülbent bağlanır ve mine tülbendin içerisine koyulduktan sonra üzerine saf su dökülerek hafifçe karıştırılır. (Klorlu olmadığından emin olunan kaynatılmış içme suyu da kullanılabilir ama tam netice ancak saf su ile alınabilir) İnce mineler suyun içinde kalır. Daha sonra tülbentin üzerindeki mine bir kaba alınır ve ıslak teknik uygulaması yapılır. Suyun içinde kalan mine boyama tekniğinde veya Counter Mine (arka astar) olarak kullanılır. Fakat bu uygulama kurşunlu mineler için tavsiye edilmez.

Son Güncelleme: Cuma, 07 Haziran 2013 12:01